http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main <p><em>Siber Politikalar Dergisi </em>Türkiye’de siber güvenlik ve siber uzay alanında ilk akademik Dergi çalışmasıdır. Türkiye’nin uluslararası ilişkiler literatüründe eksik olan önemli bir alana katkıda bulunarak dergimizin ana misyonunu gerçekleştirmiş bulunuyoruz.</p> <p><em>Siber Politikalar Dergisi</em> olarak amacımız teknolojik gelişmelerin, devletlerin hem siyasi hem de güvenlik politikalarına, hukuksal sistemlerine ve daha da önemlisi demokratik yapılarına olan etkisini inceleyerek Uluslararası İlişkiler disiplinine hem ulusal hem de uluslararası alanda katkıda bulunmaktır. Bu noktadan hareketle, <em>Siber Politikalar Dergisi’nin</em> ana amacı siber uzay ile uluslararası ilişkiler ve uluslararası politika arasındaki ilişkiyi daha iyi anlamaya katkıda bulunmaktır. <em>Siber Politikalar Dergisi’nin</em> odak noktası her ne kadar siber politika olsa da, dergi içerisinde toplum, güvenlik, barış, uluslararası ilişkiler, uluslararası hukuk ve insan hakları gibi diğer önemli konular da eleştirel bir biçimde analiz edilecektir.</p> Association for Human Rights Education en-US Siber Politikalar Dergisi 2587-1218 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/259 Nezir Akyeşilmen Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 vi xii http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/260 <p>Atrocity crimes represent some of the most severe violations of international order and are primarily addressed within the framework of humanitarian intervention and the Responsibility to Protect (R2P). Traditional military interventions have been widely criticized due to their potential infringement on state sovereignty and the high risk of operational failure, whereas emerging digital technologies have introduced cyber humanitarian intervention as a possible alternative. The aim of this article is to explore the potential of cyber operations in preventing or halting mass atrocity crimes within the context of R2P and to critically assess the legal, ethical, and practical constraints of this approach.</p> <p>Methodologically, the study adopts a normative analytical framework, drawing on international law, cybersecurity, and humanitarian intervention scholarship to establish a conceptual and legal basis. Existing literature tends to focus predominantly on military or diplomatic means of intervention, with only limited engagement with the notion of cyber humanitarian intervention. This gap highlights the need for a comprehensive assessment of how cyber measures align with international law, their feasibility, and associated risks. The findings suggest that cyber interventions may support the implementation of R2P by safeguarding access to information, protecting communication infrastructures, and limiting the digital capacities of perpetrators. Nevertheless, the approach also entails significant limitations, particularly concerning state sovereignty, attribution challenges, the lack of international cooperation, and ethical accountability. In conclusion, while cyber humanitarian intervention does not constitute a definitive solution on its own, it can be considered a complementary tool for enhancing the effective realization of the R2P principle.</p> Muhammet Ali Demir Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 112 134 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/261 <p><strong>Abstract</strong></p> <p>The integration of artificial intelligence (AI) into e-learning environments is transforming educational practices by enabling personalized learning pathways, automating assessment, and enhancing administrative efficiency. While these innovations offer significant pedagogical benefits, they also raise complex ethical and security concerns. This paper explores the implications of AI use in digital education, focusing on algorithmic transparency, data protection, and institutional accountability. It examines how AI systems influence decision-making processes in teaching and learning, and highlights the need for clear public policies to regulate their deployment. Drawing on international best practices and case studies from countries such as Finland, Estonia, and Romania, the study identifies key strategies for responsible AI implementation. These include teacher training in digital ethics, risk-based governance frameworks, and mechanisms for human oversight of algorithmic decisions. The paper also discusses the importance of transparency policies, such as algorithmic audit protocols and public registries, to ensure that AI systems operate fairly and explainable. By adopting an interdisciplinary approach that combines digital pedagogy, ethical standards, and legal safeguards, the research advocates for a sustainable and inclusive model of AI integration in education. The findings underscore the urgency of aligning technological innovation with democratic values and human rights, ensuring that AI serves as a tool for empowerment rather than control in the learning process.</p> Carmen-Gabrieala Bostan Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 135 152 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/262 <p>The proliferation of generative artificial intelligence has fundamentally transformed our current information landscape, facilitating the widespread production and consumption of photorealistic yet fictitious media. So, misinformation is no longer just a communication issue; it is an absolute cybersecurity threat, especially for democracies that depend on trust, transparency, and an informed public. This paper views AI-fueled disinformation as a cognitive cyber-attack aimed at modifying perceptions, shaping belief formation, and undermining the legitimacy of institutions, rather than solely targeting technical systems. Based on literature in cybersecurity, political communication, and AI governance, the research investigates how generative AI augments disinformation, which systemic failures in democracies it exploits, and why current interventions fall short. The results, he says, are that AI-supported disinformation damages public trust, increases social and political fragmentation, and distorts electoral and governmental processes in ways that are often hard to detect and even harder to put right. The research suggests expanding existing cybersecurity strategies to protect democracies in the age of generative AI by considering not only information integrity and cognitive security but also societal resilience to disinformation and propaganda, as well as technical protections.</p> Murat Emeç Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 153 167 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/263 <p>Dijital kapitalizm çağında insan hakları ve özgürlüklerin korunması hem uluslararası hukuk hem de küresel politika açısından giderek daha kritik bir mesele haline gelmektedir. Yapay zekâ temelli gözetim sistemlerinin yaygınlaşmasıyla birlikte, bireylerin mahremiyeti, ifade özgürlüğü ve veri güvenliği gibi temel haklar, dijital altyapıların ekonomik ve siyasal işleyişi içinde yeniden tanımlanmaktadır. Bu çalışma, dijital kapitalizmin ekonomik mantığı ile gözetim teknolojilerinin toplumsal etkilerini kesiştiren kuramsal bir çerçeve sunarak, insan haklarının dijital çağda nasıl dönüşüme uğradığını incelemektedir. Sonuç olarak, gözetim kapitalizminin yıkıcı etkilerini önlemede mahremiyet yasalarının yeterli olmadığı, aynı zamanda kurumsal yapılar ve uluslararası hukuk düzenlemelerinde köklü reformlarla mümkün olabileceğini göstermektedir. Bu kapsamda çalışma, dijital haklar, algoritmik hesap verebilirlik ve veri egemenliği konularındaki küresel tartışmalara katkı sunmayı amaçlamaktadır. Ayrıca politika yapıcılar ve hukuk reformcuları için dijital gözetim karşısında bireysel özgürlükleri koruyacak normatif mekanizmaların geliştirilmesine teorik ve pratik bir temel oluşturmayı da amaçlamaktadır. Sonuç olarak makale, dijital kapitalizm çağında mahremiyetin, özgürlüğün ve insan onurunun geleceğine ilişkin bütüncül bir değerlendirme ortaya koymaktadır.</p> Demet Şefika Mangır Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 168 190 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/264 <p>Bu çalışma, yapay zekanın küresel güvenlik mimarisi üzerindeki yapısal etkilerini ve güç dağılımını dönüştürme mekanizmalarını incelemektedir. Mevcut literatürde YZ’nin ürettiği nedensel zincirlerin ve kurumsal basıncın yeterince açıklanamaması temel araştırma problemini oluşturur. Makale, YZ’yi tekil bir araç yerine; hesaplama gücü (compute) yoğunlaşması, operasyonel hız ve modüler yönetişim üzerinden işleyen bir “çarpan teknoloji” olarak tanımlar. Araştırmada kuram güdümlü nitel bir tasarım benimsenmiş; yapılandırılmış belge analizi ve süreç izleme mantığına dayalı mekanizma temelli akıl yürütme yoluyla, güvenlik mimarisinin normatif, kurumsal ve operasyonel katmanlarında ortaya çıkan basınçlar ile uyum/gerilim dinamikleri izlenmiştir. Bulgular, YZ’nin karar alma döngülerini sıkıştırdığını ve komuta-kontrol süreçlerini dönüştürdüğünü göstermektedir. Ancak bu teknolojik çarpanın etkisi homojen değildir. Hesaplama gücü, ileri çip üretimi ve veri merkezleri üzerindeki kontrol, devletler arasında sert bir hiyerarşi üretmektedir. Güç rekabeti artık model performansından ziyade altyapısal üstünlük ve kritik girdiler üzerinde denetim mücadelesine dönüşmüştür. Bu dönüşüm; BM, NATO ve silah kontrol rejimleri gibi çok katmanlı yapılar üzerinde yapısal bir baskı oluşturmaktadır. Bulgular; evrensel rejimlerin tıkandığı mevcut koşullarda, teknik standartlar ve ittifak içi düzenlemeleri kapsayan modüler araçların risk azaltımı için daha uygulanabilir bir yönetişim hattı sunduğuna işaret etmektedir.</p> Kürşat Kan Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 191 213 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/265 Mihai Sebe Alexandru Georgescu Eliza Vaş Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 215 219 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/266 Merve Suna Özel-Özcan Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 220 224 http://cyberpolitikjournal.org/index.php/main/article/view/267 Selim Mürsel Yavuz Telif Hakkı (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0 2026-01-31 2026-01-31 10 20 226 229